سال ۱۶۵۴ در جنوب فرانسه است. وقتی سوارکاران یک برده فراری را تا صومعه‌ای که در آن پناه گرفته تعقیب می‌کنند و هم فرد فراری و هم مادر روحانی را می‌کشند، فکرش را هم نمی‌کنند که یکی از تازه‌کاران صومعه، دختر پرشور تفنگدار بازنشسته، دارتانیان است.

یک افسر فرانسوی و خواهرش دچار یک جذابیت نامناسب نسبت به یکدیگر می‌شوند که منجر به ماجراجویی‌های خنده‌دار و یک چرخش غیرمنتظره می‌شود که با وجود میل ممنوعه‌شان، آن‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کند.

ژانت یک مادر مجرد است که در یک محله کارگری در مارسی زندگی می‌کند؛ او تلاش می‌کند مخارج خود و دو فرزندش را با حقوق صندوق‌داری در یک سوپرمارکت تامین کند و در مجتمعی آپارتمانی زندگی می‌کند که همه در ارتباط نزدیک با یکدیگر هستند. ماریوس به عنوان نگهبان در یک کارخانه سیمان ورشکسته کار می‌کند؛ او همچنین در همان ساختمان به طور غیرقانونی سکونت دارد، چرا که کارخانه به زودی تخریب خواهد شد و او بعدا به پولش نیاز خواهد داشت. یک روز، ژانت به طور اتفاقی از کنار کارخانه رد می‌شود و با دیدن چند قوطی رنگ، سعی می‌کند دو تا از آن‌ها را با خود به خانه ببرد. ماریوس او را می‌بیند و سعی می‌کند او را فراری دهد، در حالی که ژانت با فحش دادن به سیستم سرمایه‌داری بر سر او فریاد می‌کشد. روز بعد، ماریوسِ پشیمان با قوطی‌های رنگ در دست جلوی در خانه او ظاهر می‌شود؛ این دو به زودی با هم صمیمی می‌شوند و رابطه‌ای عاشقانه شروع به شکل‌گیری می‌کند، هرچند به سرعت مشخص می‌شود که فانتزی‌های رمانتیک ژانت با آنچه ماریوس در ذهن دارد کمی متفاوت است.

درباره “لیزا مکلین” زنی ایتالیایی است که با همسر آمریکایی خود “رابرت” در کلوپی شبانه در پاریس جر و بحث می کند.روز بعد او به سفری کاری می رود اما “لیزا” اعلام می کند دیگر نمی خواهد او را ببیند.او متوجه می شود …